Fr

BRANDS

Back to School, door Bruno Liesse

Zaterdag 30 Augustus 2025

Back to School, door Bruno Liesse

Soms betrap ik mezelf erop dat ik doelloos door LinkedIn scroll. Zoals je even vluchtig naar een etalage kijkt omdat je voorbij een winkel komt waar je toch niks gaat kopen. Gewoon uit nieuwsgierigheid. En LinkedIn – is - naar verluidt dan toch - iets minder onnozel dan de rest van de sociale media. Misschien pik je zelfs nog een idee mee voor je werk. Let op, het gaat om user generated content: als die goed is, proficiat. Indien niet: eigen schuld, dikke bult.

Al een jaar of tien probeert een of andere Sonia of Margriet mij te overtuigen om 33,99 euro per maand te dokken voor de Premium-versie. Maar waarom zou ik dat doen? Het platform van Microsoft serveert al hopen ‘intelligence’ zonder dat ik een vinger hoef uit te steken. Weten wie mijn profiel checkt? Laat ze maar een bericht sturen, wellicht is het niet zo belangrijk, noch voor hen noch voor mij. Misschien zijn het mensen die me ooit op een congres gehoord hebben en aan wie ik een glimlach wist te ontfutselen. Dat is zowat het enige wat écht werkt op zo’n evenement – geloof me, mensen vervelen zich te pletter op conferenties.

Of ze kennen me van Media Marketing, een betrouwbare bron waarvoor ik al twintig jaar schrijf. En dan vragen ze zich af: “Wie is die gast? Hij moet wel fake zijn, want ik ken hem niet." Waarop dan blijkt dat we al lang gelinkt zijn. Met 4.000+ connecties zou het me niet verbazen als m’n dochter, mijn slager, de Dalai Lama én Ursula von der Leyen ertussen zitten.

Nog een reden om misschien Premium te nemen: als ik een job zou zoeken. Maar komaan, ik ben zestig. Op mijn leeftijd zoekt niemand nog een job – we geven alleen nog goedbedoelde (gratis, in mijn geval, dit mag je liken) carrière-adviezen aan jongeren die wel nog kansen hebben. Dus nee, ik betaal niks. Ik beantwoord gewoon de berichtjes van oud-studenten, ex-concurrenten die minder fortuinlijk geweest zijn en hun kans gewaagd hebben zonder de spreekwoordelijke parachute, of wanhopige leveranciers die me hun fleet solutions, AI-trainingen, brooddozen of coaching voor overspannen managers proberen aan te smeren.

De CRM-bedrijven, die me zogezegd kennen, komen ook langs met standaardboodschappen en liefst zou ik duidelijk maken dat zulks wel een heel slecht begin van een ‘relatie’ is. Maar goed, ik accepteer ze allemaal. Business developers – de eerlijkste functietitel ooit. Ze willen gewoon m’n geld. En net als op andere sociale netwerken blijf ik naïef denken dat ze écht connectie willen maken, een pintje willen drinken of me willen helpen. In deze harde tijden snakken we allemaal naar empathie en affectie, toch? Zelfs Bill Gates. Alles is liefde. Vraag maar aan zijn stichting, de grootste NGO ter wereld.

Dus ja, ik accepteer ook die Nederlander die ook de 'architectuur' van mijn boekhouding wil herdenken (geen idee wat dat betekent), of die dame die video’s wil maken over mijn ‘activiteit’, zijnde: mijn hoofd en een Excel-bestand. Of die gasten die me willen helpen bij de prospectie voor mijn start-up en bij het managen van mijn team "zonder als boomer over te komen". Alleen… ik héb geen team, ik mag dan wel een boomer zijn, ik wil er ook geen en ik doe niet aan prospectie. Dat moet ik hun nog eens durven te zeggen.

Maar goed, terug naar mijn recente scrollsessie op LinkedIn. Op 8 augustus stuitte ik op een post die zó slecht was, dat ik dacht dat het om een grap ging. “Geniale marketing in vier woorden: vergroot de gaatjes”.
Straf: iedereen kan tot vier tellen, zelfs AI. Maar misschien was de originele titel ‘Make the holes bigger’ en was dat verschil de vertaalrobot ontgaan. Ik klikte door.

“Colgate kreeg af te rekenen met stagnerende verkoopcijfers. Wat deden ze? Ze vergrootten het gaatje van de tandpastatube: van 5 naar 6 mm. Een subtiele ingreep? Misschien. Maar plots kwam er 40% méér tandpasta uit de tube bij elk gebruik. Gevolg: de tubes zijn sneller leeg, de verkoop stijgt met 40%. Eureka! Marketingcase van het jaar, aldus de schrijver. En nee, die werkt niet bij Colgate zelf (gelukkig maar – zo kan ik elke vorm van gerechtelijke verwikkelingen vermijden). Dit is gewoon een zelfverklaarde marketinggoeroe op zoek naar likes.

Terug naar school en naar de essentiële waarden

Als nuchtere mens met een voorliefde voor cijfers, moest ik toch even rekenen. 1 millimeter meer is 20% meer diameter, maar 40% meer volume. En dat kan niet. Ik snap de logica van het gat te vergroten. De auteur, Erik Akesson (met zo’n bizar rondje op de A, want hij komt uit Finland) is Consultant en ‘Angel Advisor’ in Uusimaa. Je zal hem dus niet meteen tegenkomen op de Louizalaan of naast het Atomium, bij de UBA. Maar wat ik niet vind kunnen, is dat Colgate vooral het gat bij de consument en in diens portemonnee groter wilde maken. En dat staat me niet aan. Al 35 jaar bestudeer ik de burger aan de basis van jullie cijfers en bedrijfsresultaat. Erik uit Finland heeft er 20 op zijn teller maar in de ‘financiële industrie’.

Nu september weer aanbreekt – en er een nieuw ‘jaar’ begint voor de werkende mens, is de timing ideaal om een paar goede voornemens te maken. Ik ben ervan overtuigd dat merken en hun bureaupartners van alle horizonten er alle belang bij hebben om het vertrouwen en de tevredenheid van hun klanten als allereerste criterium te handhaven. Zowel op korte als op lange termijn. Ik heb al vaak gezegd dat marketing en reclame de positieve realiteit van de consumenten zouden moeten weerspiegelen. Door ze te misleiden maken we ons vak alleen maar nog moeilijker, minder nobel en weinig efficiënt. Het heeft meer dan 30 jaar geduurd voor ik de woorden van een van mijn profs begrepen heb. Techniek en ervaring zijn goed, zei hij. Maar zorg ervoor dat je absoluut een filosofie hebt.

Archief / BRANDS