Fr

PEOPLE

De week gezien door de bril van ... François Charles (Digizik by Havas Play)

Zaterdag 20 December 2025

De week gezien door de bril van ... François Charles (Digizik by Havas Play)

Dat het leven een schouwtoneel is en elkeen zijn deel krijgt, hoeven we je vast niet te vertellen: elke dag blijft de eindeloze stroom belangrijke en minder belangrijke gebeurtenissen onze newsfeeds overspoelen.
 
Wat daarvan blijft hangen, is op enkele universele historische gebeurtenissen na moeilijk te voorspellen en behoorlijk individueel. Daarom vragen we mensen die onlangs in onze sector in de kijker liepen nieuwsgierig naar hun actualiteit van de afgelopen week.
Deze week gingen we aankloppen bij
François Charles, de kersverse CEO van Digizik by Havas Play.
 
“Maandag hebben we eindelijk de integratie van Digizik in het Havas-netwerk aangekondigd, en meer specifiek binnen Havas Play. Dat is een project waaraan mijn vennoot Gregory, onze CFO François-Xavier en ikzelf al meer dan een jaar aan werken, in (terecht verplicht) volstrekt stilzwijgen. Ons team vernam het nieuws pas op de dag zelf.
 
Het is tegelijk een bevrijding en het einde van een cyclus, maar vooral een nieuw begin. Onze volgende doelstelling: de integratie van Digizik by Havas Play tot een lokaal en internationaal succes maken, zonder te raken aan ons dna, terwijl we onze klanten en teams laten profiteren van de voordelen die de groep te bieden heeft.
 
Havas heeft de laatste tijd het tempo van zijn overnames rond Play versneld. Zo werd onder andere enkele dagen voor de one de overname van het Britse bureau Bearded Kitten aangekondigd. Ook dat was een bewijs dat Havas cultuur niet ziet als een tactisch gadget, maar als een van de strategische pijlers in zijn ontwikkeling. In een wereld die overspoeld wordt door communicatie, kun je aandacht niet kopen: je moet ze verdienen. En dat heeft Havas allang begrepen (wat goed uitkwam voor ons).
 
Op lokaal niveau was de connectie er al. Ik had het geluk dat ik zo’n tien jaar geleden aan Solvay les kreeg van Hugues Rey (CEO van Havas Belgium, nvdr.). De tijd vliegt. In diezelfde periode lanceerde Netflix zijn eerste abonnementen in België…
 
Vandaag staat het streamingplatform tegenover Paramount in een duel om de overname van Warner Bros Discovery. De keuze voor Netflix zou leiden tot een zeer, misschien zelfs te grote marktmacht, maar Paramount als alternatief is niet veel geruststellender voor de diversiteit en onafhankelijkheid van content.
 
Stel je voor dat zij de deal binnenhalen en tegelijk hun ambitie waarmaken om ook de Amerikaanse tak van TikTok over te nemen. Verticale integratie van productie tot sociale netwerken, aangedreven door technologie — om niet te zeggen door AI — zou de wereld van productie en distributie blijvend kunnen ontwrichten.
 
Dan denk ik aan onze klanten Disney, Sony Pictures en de RTBF, en besef ik dat de eerste optie uiteindelijk waarschijnlijk de meest aantrekkelijke is.
 
Hoe dan ook zet het consolidatiefenomeen in streaming en productie ons aan het denken over de toekomst van cinema, culturele diversiteit en lokale creatie. Is er nog plaats voor Belgische film? Zullen de Magrittes ooit terugkeren? Ik geloof van wel.
 
Mijn week had trouwens moeten beginnen in een zeer Belgische zaal. Meer bepaald in de AB, om een van de drie uitverkochte concerten van Oscar & the Wolf en Roméo Elvis bij te wonen. Het lot — en een stevige verkoudheid — beslisten er anders over, maar de symboliek blijft sterk: weinig artiesten slagen erin om in België over taalgrenzen heen een breed publiek te verenigen zoals zij dat doen.
 
In België botsen we regelmatig op de mythe van het nationale publiek. Sommigen blijven zoeken naar een homogeen “Belgisch cultureel publiek” dat overal op dezelfde manier reageert. In werkelijkheid is onze markt gefragmenteerd, bicultureel en meertalig. Tot alle Belgen met één stem willen spreken, betekent vaak dat je uiteindelijk niemand meer bereikt.
 
Daarnaast stelt de keuze voor een lokale culturele ambassadeur ons vaak voor een complex dilemma: investeren in een internationale Belgische figuur die overal bekend is, maar waarvan het publiek grotendeels buitenlands is en weinig affiniteit heeft met de doelgroep, of regionale talenten ondersteunen die uiterst relevant zijn, maar cultureel gesegmenteerd.
 
Deze week kondigde het Ronquières Festival op zijn beurt de komst van Pommelien Thijs aan. Het is niet zeker dat veel Franstaligen een van haar nummers kunnen noemen. We mogen aannemen dat ze deze uitdaging begrepen hebben en proberen meer Nederlandstaligen naar het zuiden van Halle te lokken. Belgische artiesten lijken meer vastberaden om België te verenigen dan onze politici.
 
Tot slot bevestigt de actualiteit van deze week één ding: tussen de fragmentatie van het publiek, het einde van cookies en de moeilijkheid om AI aanvaard te krijgen in bepaalde videoformaten (de McDonald’s-reclame was nochtans erg grappig), hebben merken meer dan ooit nood aan sterke culturele bakens. Meer dan ooit is marketing een kwestie van betekenis, context en verhaal.
 
Ik ben er dan ook van overtuigd dat we nog heel mooie dingen kunnen realiseren. Maar eerst ga ik even vrij nemen. Ik wens jullie allemaal een uitstekend eindejaar.

Archief / PEOPLE