Fr

TECH

The AI Native Generation, door Nicolas Bataille

Donderdag 5 Juni 2025

The AI Native Generation, door Nicolas Bataille

In een niet zo ver verleden werden generaties bepaald door factoren als hun sociaal-economische situatie, oorlogen, crisistijden of hun omgang met technologie. Denk maar aan de Babyboomers, Generatie X, de Millennials, Generatie Z… Tegenwoordig spreken we over Generatie Alpha, de kinderen die vanaf 2010 geboren zijn en vanaf hun geboorte ondergedompeld worden in een bad van hyperconnectiviteit en die grootgebracht zijn op een dieet van schermen, sociale netwerken en slimme toestellen.

Ook al hing er rond die classificatie toen al een marketinggeurtje, volgens mij is ze inmiddels overschaduwd door een veel diepgaandere evolutie. Want het gaat niet langer alleen om een generatie die opgroeit met het internet. Het gaat nu om kinderen die opgroeien met generatieve artificiële intelligentie als een vriendje bij het leren, spelen en denken en soms zelfs als bemiddelaar binnen het gezin. Ik heb het hier over de AI Native Generatie.

Bij ons thuis is deze vaststelling inmiddels de evidentie zelve geworden. Mijn twaalfjarige dochter Mélodie en mijn negenjarige zoon Léon schakelen ChatGPT regelmatig in, zoals wij dat vroeger deden met een woordenboek, een encyclopedie of simpelweg ons eigen verstand. Wanneer er aan tafel een discussie ontstaat (bijvoorbeeld over de vraag of krokodillen en dinosauriërs ooit tegelijkertijd op aarde leefden, of een mens een paar dagen zonder hart kan leven, of waarom we niet biljetten van 1000 euro drukken), komt het ouderinstinct naar boven. We antwoorden, improviseren, fantaseren een beetje. Het is een klein, zelfgenoegzaam pleziertje van ouders die graag tonen dat ze nog steeds over een beetje algemene kennis beschikken.

Maar al snel zijn de kinderen aan zet: ‘Zullen we het anders aan ChatGPT vragen?’. En dan neemt alles een andere wending. De smartphone wordt bovengehaald, de app geopend en de vraag wordt gesteld, vaak met hun stem. Binnen tien seconden verschijnt er een antwoord: onderbouwd, genuanceerd, soms geïllustreerd met een voorbeeld, en het wordt rustig uitgesproken door de spraakassistent – die soms een Canadees of Italiaans accent aanneemt (tot groot vermaak van de kinderen). En vaak is het antwoord beter dan het mijne. Uitgebreider. Preciezer. Minder emotioneel. De AI doet zich niet slimmer voor wanneer er twijfel is. Het ding geeft dat gewoon toe. En vooral, het probeert niet per se gelijk te krijgen, maar vooral van nut te zijn.
 
Wat mij fascineert, is niet dat mijn kinderen zo een krachtige tool gebruiken. Wat mij fascineert, is de vanzelfsprekendheid waarmee ze dat doen. Ze gebruiken het meteen alsof het de normaalste zaak van de wereld is, zonder enige verwondering of een gevoel van nieuwigheid. De vervaging tussen mens en machine als het ware. Ze gaan het gesprek aan met ChatGPT zoals ze dat met mij of met hun juf zouden doen. Ze weten hun vraag te herformuleren als het antwoord hen niet bevalt. Ze detecteren moeiteloos wanneer informatie vaag of niet betrouwbaar is. Zonder dat ik het ze heb moeten aanleren, weten ze nu al hoe ze een goed geformuleerde prompt moeten stellen.

Dit overstijgt een louter technologische revolutie; het is een fundamentele verandering in ons denken. Voor hen is AI geen hulpmiddel, maar een mentale reflex. Het wordt een verlengstuk van hun denkvermogen, een spiegel voor hun nieuwsgierigheid, een uitbreiding van hun kritisch denken. En in deze relatie is het niet zozeer de machine die indruk maakt, maar de manier waarop kinderen ermee omgaan.

Natuurlijk, als ouder schipper je tussen trots en perplexiteit. Trots omdat je ziet dat je kinderen leren omgaan met complexiteit. Verstomming omdat je beseft dat traditionele opvoedingsmaatstaven niet meer volstaan. Hoe kun je nog waarde hechten aan geheugen, algemene kennis en intellectuele discipline, wanneer een AI al deze zaken moeiteloos en op elk moment kan aanleveren? Hoe blijf je zelf verantwoordelijkheid nemen, in plaats van alles over te laten aan de AI? En bovenal, hoe stimuleer je dat ze niet simpelweg informatie consumeren, maar hun eigen denkvermogen blijven ontwikkelen, ook wanneer ze AI gebruiken als ondersteuning?

Deze vraag blijft in mijn hoofd rondspoken. En eigenlijk zou ze ons allemaal moeten bezighouden. Want wat we nu binnen het gezin ervaren, zullen we straks meemaken in onderwijs, cultuur, werk en marketing. De AI Native Generatie is geen theoretisch concept. Ze is er al, meer bepaald in de klaslokalen, in de huiskamers, in de apps die onze kinderen beter beheersen dan wij. Ze weet haar weg te vinden in de wereld van algoritmes, leert grenzen herkennen, verkent de mogelijkheden en stelt ze soms ter discussie.
 
En wij, wat doen wij? Leren we onze kinderen hoe ze op een verantwoorde manier met AI moeten omgaan? Of laten we ze gewoon experimenteren zonder kompas? Zijn scholen voorbereid om prompt engineering te onderwijzen (zoals de basisscholen in Azië), om aandacht te besteden aan data-ethiek en de verificatie van informatie? Zijn merken klaar om te communiceren met jongeren voor wie search niet meer synoniem staat voor Google, maar wel voor een instant gesprek met een virtuele assistent?

In mijn werk als consultant en digitaal strateeg zie ik nu al de eerste tekenen van deze shift. Kinderen die na 2010 zijn geboren, zullen met interfaces omgaan zoals wij met ons adresboekje: routinematig, zonder erbij na te denken en zonder tutorials.

Hun loyaliteit aan een merk zal afhangen van het vermogen van dat merk om te reageren, te begrijpen, nuttige content te genereren en zich in realtime aan te passen. De klantbeleving zal niet langer lineair zijn. Ze wordt conversatiegericht, co-created en voortdurend in beweging. En het oordeel van de klant zal afhangen van hoe relevant en behulpzaam de gebruikte AI is.

Wij voeden geen generatie van passieve consumenten op. We vormen (of zouden moeten vormen) copiloten van artificiële intelligentie. En dat begint thuis, bij die alledaagse vragen die vaak eindigen met ‘Vraag het aan ChatGPT’.

Dus ja, laten we ze de AI Native Generatie noemen.

Niet alleen omdat deze generatie opgroeit in een door AI gedomineerde wereld, maar ook omdat deze generatie de essentie van kennis, begrip, leren en samenwerken aan het hertekenen is. En misschien ook wat het betekent om mens te zijn in een tijdperk van sprekende machines.

Archief / TECH