Onze vliegende reporter deelt nog een keer zijn bedenkingen rond het festival. Jawel, ter plaatse.
Inside The Creative Effectiveness Awards
Zelfs voor reclame-effectiviteit bestaan er Lions, het is zelfs een van de 27 categorieën die al in 2011 ingevoerd werd.
Het was eigenlijk een Belg die Phil Thomas, de toenmalige CEO van Cannes Lions, een jaar eerder uitgelegd had dat creatieve excellentie en effectiviteit elkaar niet uitsluiten, maar perfect hand in hand kunnen gaan. Het gebeurde na een Media-jury en verbaasd als ik was dat die award nog niet bestond, gaf ik hem die feedback.
“Dat is logisch, want daarvoor hebben we de Effies”, antwoordde hij. “Maar ik zal er eens over nadenken.”
Nog voor hij goed en wel terug in Londen was, stuurde hij me per e-mail zijn briljante idee: wat als campagnes die het jaar voordien al een plaats op de shortlist hadden gehaald voor hun creativiteit, automatisch in aanmerking konden komen voor de Effectiveness Lions? Er moest gewoon Creative worden voorgezet en er was een nieuwe prijs geboren.
En zo belandde ik plots in een jury met een bende statistici, na het doornemen van stapels dossiers waarin de campagnes zelf nauwelijks zichtbaar waren. Alles draaide om de resultaten van modellen zoals MMM (Marketing Mix Modeling), ondersteund door de hoeveelheid tabellen en grafieken die je normaal in een heel jaar voorgeschoteld krijgt.
Plezier dat we gehad hebben, zoveel dat we kramp hadden in onze kaakspieren toen we klaar waren.
Alle gekheid op een stokje, voor deze editie van 2026, met een mooie oogst van 193 inzendingen waarvan er 21 de shortlist haalden, heb ik één specifieke genomineerde uitgekozen als illustratie. Een bewijs dat de interesse voor meetbare resultaten groot blijft. En in de huidige moeilijke economische context is dat wereldwijd relevanter dan ooit.
De campagne draagt de opmerkelijke titel The Final Exam. Een thema dat perfect aansluit bij de examenperiode waarin studenten zich momenteel bevinden — en vooral hun ouders, die vaak nog zenuwachtiger zijn.
Hier gaat het echter om een heel andere vorm van paniek: die rond school shootings, die volgens de introductie van het dossier “tragisch genoeg deel lijken uit te maken van het dagelijkse leven van Amerikanen”.
De campagne is gebaseerd op echte data betreffende schietpartijen op scholen. The Final Exam is een videogame waarin spelers proberen een schooldag in de Verenigde Staten te overleven. Ze kruipen in de huid van een weerloze leerling die vastzit tijdens een schietpartij.
De enige manier om te overleven, is op verschillende locaties in het spel echte wetsvoorstellen rond wapencontrole terug te vinden. Zodra spelers hun leven gered hebben, kunnen ze via sociale media politici aanspreken en aansporen om concrete maatregelen te nemen.
In het echte leven.
Het resultaat? Meer dan 250.000 spelers en 2,5 miljard views.
Genoeg om druk te zetten, en dat met een zekere ironie: precies door gebruik te maken van een medium dat doorgaans zelf overvloedig geweld toont.
Ingezonden door BBDO Chicago voor Change the Ref.
Inside The Factory
Hij is bijna een jeugdvriend, aangezien we samen aan het IHECS hebben gestudeerd (zoals een hele hoop Franstaligen uit het vak) en we komen elkaar al bijna 40 jaar geregeld tegen. Onder andere hier in Cannes. Nadat hij werkte voor het allerlokaalste medium van alle lokale media – de Waalse regionale televisiezenders — voelt Fabien Bourgies zich duidelijk goed in zijn rol binnen de groeiende organisatie Channel Factory.
“We zitten volledig op schema om onze doelstellingen te halen. Om nog verder te groeien, heb ik eigenlijk gewoon meer collega's op het terrein nodig om onze oplossingen te gaan voorstellen.”
Hij benadrukt dat hij tijdens die bezoeken een mooi evenwicht bewaart tussen mediabureaus en adverteerders.
Vervolgens legt hij kort uit dat de missie van het internationale platform dat hij vertegenwoordigt vandaag veel verder gaat dan enkel vermijden dat reclame voor producten die niet bedoeld zijn voor kinderen toch bij een kinderpubliek terechtkomen.
“Enerzijds verschuift onze aanpak van een black list logica naar een white list-benadering. Dat betekent dat we jongeren niet alleen vermijden, maar ook beter targeten en bepaalde segmenten veel nauwkeuriger selecteren. Anderzijds — en dat hangt ermee samen — werken we over de volledige funnel, tot en met de conversie, bij de optimalisatie van contacten.”
Channel Factory genereert dus tegenwoordig ook leads. Daarmee komen hun diensten dichter bij wat een adverteerder verwacht dan bij een klassieke bureau-aanpak.
Ik vroeg hem bij wijze van grapje wat hij als lokale uitgever zou doen om zichzelf te promoten. Een vraag die een beroep doet op de solidariteit tussen Belgen van allerlei horizonten, iets wat in Cannes opvallend aanwezig is. Zijn antwoord loonde de moeite.
“Lokale audiovisuele media zouden reclame moeten maken op sociale media. Als ze zichzelf promoten via hun eigen kanalen — televisie of radio — blijven ze in hun eigen kringetje draaien en trekken ze geen nieuwe mensen aan. Jongeren zitten elders. Dat is gewoon de realiteit.”
Laat dat nu net een initiatief zijn van maradio.be dit jaar om de Belgische Franstalige radiozenders in de kijker te zetten. Een campagne op sociale media die luisteraars opnieuw wil aantrekken via kanalen die perfect aansluiten bij hun mediagewoonten. Maar daarvoor moet je ze natuurlijk eerst bereiken. Da’s de bovenkant van de funnel. En eens je daarin terechtkomt, is het goede nieuws dat je er normaal gezien niet meer uit verdwijnt.