Samen met de rest van het MM-team in Cannes deelt Bruno Liesse zijn bedenkingen en al dan niet onverwachte ontmoetingen met diverse festivalgangers voort.
Inside RTL Beach
Hoewel DPG Media RTL Belgium en de bijhorende regie overgenomen heeft, bestaat die laatste nog steeds – en ze is zelfs bijzonder succesvol – onder de naam RTL AdAlliance.
Stéphane Coruble, de sympathieke CEO van de organisatie en strandgastheer van de dag, legt het eenvoudig uit: “Wij zijn als een luchtvaarthub en verbinden landen met adverteerders en bureaus via grensoverschrijdende mediaoplossingen.”
Dat gebeurt niet in minder dan 13 landen, met één basisbelofte: premium media aanbieden, en één kernwaarde: vertrouwen. Die boodschap staat duidelijk zichtbaar in grote letters op het zand geschreven. Zodat bijvoorbeeld de buren van TikTok ze kunnen lezen, net als alle andere platformen langs de Croisette. “Wij bieden professionele en juridisch veilige omgevingen voor campagnes. Lokale kwaliteit, gecoördineerd op Europees niveau”, aldus Coruble. Tegelijk betreurt hij dat hij zich soms wat alleen voelt, ondanks zijn team van 300 experts, meer bepaald wat betreft de inspanningen die Europa zou moeten leveren om sterker te staan in mediastrategieën. Eendracht maakt macht, heet dat in België. Alleen wordt die eenheid hier vooral bereikt via concentraties, fusies en afbouw van concurrentie, in plaats van door solidariteit tussen concurrenten onder een gezamenlijk premiumlabel.
Inside Mougins
Er was een tijd waarin RMB zelfs een eigen strand had en het belangrijke evenement van de week organiseerde, hier in Cannes. Op hun Soirée des Belges kon je overigens ook rechtstreekse concurrenten aantreffen: de sfeer was uitstekend en zelfs tijdens de prijsuitreikingen feliciteerden concurrerende creatieven elkaar. In dat reclame-Woodstock, waar iedereen elkaar graag zag – soms ook meer dan spreekwoordelijk – was een van de grote kampioenen van zoveel peace & love net de directeur van de regie van de openbare omroep: Yves Gérard.
De man staat bekend om zijn grote empathie, zelfs tegenover mensen die ontslagen werden (ik ken er zo een paar). Maar aan alles komt een einde en nu is de aimabele en ingoede CEO aan het einde van zijn carrière als regiebaas gekomen. Volgens de geruchten blijft hij actief, maar dan in projecten die weinig met de sector te maken hebben.
Traditiegetrouw nodigde Yves tijdens de Lions zijn beste vrienden en klanten uit in een restaurant in het charmante dorpje Mougins. Het was dan ook logisch dat hij die plek koos om afscheid te nemen van meer dan vijftig dierbaren, opgeluisterd door een fijne toespraak van zijn vriend Olivier Bialek. Jean-Paul Philippot was niet aanwezig, wellicht omdat hij druk bezig was de headhunters een handje te helpen. Het is, zoals de man me in december vertelde, niet eenvoudig om mensen aan te werven, als je politieke overwegingen moet combineren met professionele expertise.
Normaal gezien worden die twee zaken niet gemengd. Politici beschikken doorgaans niet over veel technische kennis (al is Didier Reynders wel doctor in de rechten, wat altijd van pas kan komen), en mediabazen bedrijven doorgaans geen politiek, op enkele opmerkelijke uitzonderingen na. Gelukkig heeft de administrateur-generaal van de RTBF wel een klein afscheidsfeest voor Yves Gérard voorzien. In september volgen nog andere lunches en drinks met hetzelfde doel.
Uiteindelijk is het misschien simpeler om onaangenaam te zijn tegen iedereen. Dan kun je vertrekken zonder spijt of tranen, en zonder al die hartverscheurende afscheidsmomenten die pijn kunnen doen, zeker als je een groot hart hebt.
Inside The AI mind
Ik kon natuurlijk niet nalaten iets over AI te schrijven. De term ‘kunstmatig’ vermijd ik liever: ik weet niet goed waar die vandaan komt. De Cannes Lions trouwens ook niet. Ik vroeg me onlangs af of Publicis deze awards misschien al sinds het begin sponsort. Maar dat zou weinig logisch zijn: dan hadden ze er waarschijnlijk meer gewonnen. Sponsoring heeft tenslotte ook een ROI.
Op een affiche van JCDecaux, recht tegenover het Palais, wordt ons beloofd dat we in enkele minuten kunnen videospots kunnen produceren. “Zonder productieteam en zonder studiobudget”, vervolgt de website van MNTN – de naam van het bedrijf in kwestie, dat zich blijkbaar zelfs geen klinkers meer kan veroorloven.
Jongeren zullen wellicht zeggen dat een spot van dertig seconden maken in tien minuten een perfect logische verhouding is. Als je per uur betaalt, kun je er tijdens je ochtendkoffie meteen zes produceren. Wat ik problematischer vind, is dat ze voor zo’n boodschap net kiezen voor OOH op extra groot formaat in Cannes, recht voor de ogen van 15.000 professionals die rondwandelen zonder echt te beseffen wat er boven hun hoofd wordt gecommuniceerd.
Tegenover de tempel en het Capitool van de reclame, verschijnt een boodschap die afhankelijk van je positie twee heel verschillende dingen betekent: “Jullie zullen binnenkort niemand meer nodig hebben” of “Ze zullen binnenkort jullie niet meer nodig hebben.”
Ondanks de aanmaning van de oude leeuw – Publicis viert zijn honderdjarig bestaan – dat AI een hulpmiddel moet blijven en dat klanten uiteindelijk resultaten verwachten - is de beweging in gang gezet. Deze toepassingen evolueren snel en binnenkort wellicht quasi autonoom. Daarbij komt nog dat de meeste ervan niet Europees zijn.
Iedereen lijkt het erover eens dat regelgeving nodig is. Maar terwijl de Europese Commissie daar bijna haar hoofdtaak van maakt, blijft ze achter de feiten aanlopen.
Niemand in mijn omgeving gelooft nog in een terugkeer naar het verleden of in een scheiding tussen deze tools en de enorme databanken die zowat alles bevatten wat de mensheid ooit heeft geproduceerd, gezocht of gevonden. Maar de mensheid heeft auteursrechten. Kijk naar de film- en muzieksector en naar de pogingen tot fraude en piraterij vandaag. Die zijn veel zeldzamer geworden, onder meer door de strafrechtelijke risico’s. Je riskeert simpelweg de gevangenis. Alle robots naar de gevangenis. Al zullen ze ongetwijfeld snel een manier vinden om te ontsnappen. Ze zijn tenslotte intelligent geworden.