SLUITEN


Op zoek naar iets ?

Zoeken

Al een MM-account ?

Inloggen Wachtwoord vergeten ?

Wachtwoord vergeten ?



Je wachtwoord versturen
FR NL

Op zoek naar iets ?


GEAVANCEERDE ZOEKOPTIES >

Nog geen lid van MM ?

mm.be is een freemium site. Om toegang te krijgen tot onze betalende inhoud, moet je een account aanmaken en je abonneren op onze producten.
Account aanmaken

Al een MM-account ?

Wachtwoord vergeten ?

Wachtwoord vergeten ?


Je wachtwoord versturen
close

Tv-series: kopers op automatische piloot

Maandag 15 September 2014


Tv-series: kopers op automatische piloot
In de serie ‘Ik maakte van mijn hobby/passie mijn beroep’ presenteert MM de functie van programma- en aankoopdirecteur voor televisiefictie. Hoe selecteert hij de beste series? Bestaat er een tool om hun kwaliteit(en) te beoordelen? Is de komst van Netflix een bedreiging? Vier experts namen ons in vertrouwen en onthulden hun geheimen.
 
Series maken tegenwoordig integraal deel uit van onze dagelijkse activiteiten. Je ontsnapt er niet aan, of dat nu op het tv-scherm, op een PC, tablet, of voor de echte verslaafden zelfs op een smartphone is. De vraag naar series wordt steeds groter, en dus ook de verwachtingen. Hoe lessen onze tv-zenders die alsmaar groeiende dorst van hun trouwe en veeleisende kijkers naar spanning, intriges, bloed, romantiek, humor en meer van dat? We vroegen het aan vier verantwoordelijke voor programmering en/of aankoop van fictie bij de verschillende kanalen en tv-groepen die ons land rijk is.
Het eerste wat je voor ogen moet houden, is dat een programma/aankoopdirecteur vooral vasthoudt aan het DNA van de zender waarvoor hij werkt. Valérie Lardinois, head of acquisitions bij de RTBF, en dus verantwoordelijk voor de drie openbare Franstalige zenders, legt uit: “De programmapolitiek verschilt nogal per zender. Voor La Une, een echt algemeen kanaal en tegelijkertijd slagschip, ga je logischerwijze op zoek naar eerder mainstream series voor een groot publiek. Neem bijvoorbeeld ‘The Mentalist’ of ‘Person of Interest’… Voor La Deux kiezen we eerder series voor een jonger en stedelijker publiek. Kwalitatievere series, waarbij we niet noodzakelijk op bereik mikken, maar wel een beter geïnformeerd publiek proberen te bereiken. Denk aan ‘Game of Thrones’, ‘Mad Men’ of ‘House of Cards’. La Trois dient, of diende, vooral voor de uitzending van series in originele versie.” Van Nico Nulens, head of scheduling & planning TV bij Medialaan, krijgen we bijna hetzelfde te horen: “VTM, 2BE en Vitaya zijn onze drie voornaamste zenders, elk met een eigen profiel. VTM richt zich tot een breed en familiaal publiek. 2BE heeft een jongere doelgroep en Vitaya richt zich voornamelijk tot vrouwen.”
Bij Vier en Vijf spreekt men respectievelijk over ‘intelligente ontspanning’ en ‘guilty pleasure’: “Vier heeft een duidelijk en uniek profiel dat een jong en upscale publiek”, zegt Stefanie Segers, acquisition manager bij SBS Belgium, dat ook Discovery Channel en Nickelodeon beheert. “Vijf richt zich eerder tot frisse, jonge, modebewuste vrouwen. Vijf is een reep chocolade die je met plezier verorbert na een drukke dag."
Terug naar Wallonië, waar Erwin Lapraille, adjunct-directeur TV, en meer bepaald van RTL TVI, ons ontvangt. Hij is verantwoordelijk voor de selectie en aankoop van fictie: “RTL TVI is bij uitstek de populaire zender, in de goede zin van het woord. Gericht naar een zo groot mogelijk publiek. Daarnaast is er Plug RTL dat nu al sinds tien jaar een jong, en sinds kort ook vrouwelijk publiek aanspreekt, terwijl het historisch gezien eerder een mannenzender was. En dan heb je Club RTL dat zich voornamelijk tot mannen en via de spin-off Kidz RTL ook tot kinderen richt.”
 
Sense and Sensibility
Na de schets van de profielen van de voornaamste zenders volgt de hamvraag: hoe kies je de juiste serie voor de juiste zender? “Dat gaat echt via een continue stroom van informatie die we ontvangen", begint Valérie Lardinois. “We kopen of omdat er een opportuniteit is, of omdat er een behoefte aan blokken (uren op de programmarooster, nvdr) is die we moeten vullen voor specifieke doelgroepen. Anders gezegd, een blok in functie van de zender en het uur van uitzending komt overeen met specifieke kijkersdoelgroepen. En dan zien we wat er op de markt is om deze te vullen en de kijkers zo goed mogelijk tevreden te stellen. Het gebeurt ook weleens dat we blokken creëren in functie van opportuniteiten, zoals bijvoorbeeld onlangs voor ‘House of Cards’. Voor de rest is er eigenlijk geen selectiemethode of wondermiddel. Het is eerder aanvoelen, zelfs als we natuurlijk altijd rekening houden met de kwaliteit van het script, de productie, casting, montage enz. Ervaring is natuurlijk ook heel belangrijk. We weten bijvoorbeeld dat de kijkers van La Une series verkiezen met op zich staande afleveringen, terwijl die van La Deux trouwer zijn. Door op de programmaroosters te werken en dag na dag te zien wat de kijkers al dan niet willen, krijg je een zekere ervaring en weet je vrij snel of de kijkers van de ene of andere zender dit of dat leuk gaan vinden.”
Hetzelfde verhaal bij SBS. Stefanie Segers: “We beslissen in een kleine commissie of een serie geschikter is voor Vier of voor Vijf. Met altijd deze twee vragen in het hoofd: gaat de Vlaamse tv-kijker deze serie leuk vinden en kan hij zich herkennen in het verhaal? Daarnaast houden we natuurlijk ook rekening met de productie, het acteertalent van de spelers, enz. maar uiteindelijk is het eerlijk gezegd een kwestie van buikgevoel.” Erwin Lapraille is het daarmee eens. “Etienne Mougeotte (vicevoorzitter van de TF1 groep en antennedirecteur van de voornaamste zender in Frankrijk van 1987 tot 2007, nvdr) zei altijd: ‘Programmering en aankoop is voor 50% instinct en 50% cijfers.’ Persoonlijk heb ik bij het beoordelen van een serie de intentie en de programmaroosters in mijn hoofd, waardoor ik aanvoel of dit of dat de primetime kijkers van RTL TVI kan interesseren. Zelfs al is het niet wat ik zelf van hou. Neem nu ‘NCSI’. Daar kijk ik niet echt zelf naar, maar als je het product bekijkt, is het zeer efficiënt! Hetzelfde met de franchise ‘CSI’. Ik heb net de pilot gezien van de nieuwe spin-off ‘Cyber: CSI’ en idem, ik kan niets anders doen dan de serie aankopen… Sterke, en goed geïnstalleerde merken stellen de kijkers gerust en bij real time kijken moet dat ook. Als je bijvoorbeeld ‘The Blacklist’ aankondigt, moet je je publiek overtuigen om die dag en op dat uur voor de buis te gaan zitten. Als je zegt ‘CSI’, een nieuw seizoen,  zal hij makkelijker, zo niet automatisch op de afspraak zijn.”
Bij Medialaan zijn er ook geen toverrecepten, eerder een aantal beproefde tricks die de selectie vergemakkelijken. “Voor elke zender hebben we een lijst van sleutelwoorden opgesteld die de zender karakteriseren”, zegt Nico Nulens. “Die dienen altijd als basis als we een selectie maken van titels, eigen producties of aankopen. Voor VTM bijvoorbeeld hebben we woorden als ‘entertainment’ en ‘warm welcome’… We zorgen dus altijd dat de serie of de titel overeenkomt met VTM en het merkimago van de zender.”
 
Season’s greetings
Weten wat nodig is, is een ding, maar hoe kom je daaraan? Ook dat blijkt geen verrassing te zijn. Uncle Sam blijft de grootste hofleverancier: “Grosso modo draait alles rond de US”, bevestigt Erwin Lapraille. “Parallel, en in ieder geval voor RTL TVI, proberen we te zien wat we absoluut niet mogen missen in Frankrijk en Duitsland, en in zekere zin in Spanje of de UK.” “Er zijn zes grote Amerikaanse studio's - Disney, CBS, Fox, Warner, Universal en Sony - die de meeste internationale content leveren”, zegt Nico Nulens. “Elk jaar in maart is er wat de Amerikanen ‘Pilot Season’ noemen, een periode waarin de studio's nieuwe series voorstellen, maar ook waarin de zenders de studio's rechtstreeks kunnen briefen en een bestelling plaatsen: ‘We willen een serie à la Dr House’, enz. Gemiddeld krijgen de studiobazen zo'n 100 à 150 pilots te zien, waaruit ze diegene kiezen die een vervolg zullen kennen.”
Daarna, zowat een week later, nodigen de studio's de hele internationale markt uit voor de beroemde ‘LA Screenings’. “Tijdens die week word je elke dag uitgenodigd door een studio om de pilots te bekijken die werden weerhouden door de Amerikaanse zenders, tijdens Pilot Season, en die dus uitmonden in nieuwe series die in september worden uitgezonden op de lokale markt. Op basis van deze eerste afleveringen kiezen we voor onze markt.”
Natuurlijk zijn de US niet de enige bron, zegt Stefanie Segers: “Naast de ‘LA Screenings’ heb je gedurende het jaar nog evenementen zoals de MIPTV in april en de MIPCOM in oktober in Cannes, en niet te vergeten de BBC Projections in de UK, waar de verkopers van de studio's hun catalogus voorstellen. Wij ontvangen daarnaast nog dagelijks een groot aantal informatiebulletins, vakpersartikels, kijkcijfers, enz.” “Voor mij zijn er zijn verschillende markten in het jaar”, bevestigt Valérie Lardinois onrechtstreeks. “Ik ontmoet er producers die me op de hoogte houden van de nieuwigheden of wat er op stapel staat: de aankoop van de rechten van een bepaald boek dat wordt herwerkt voor een serie, of de aankoop van een kant-en-klare serie die beschikbaar is vanaf…”
 
Deal?
Als de leveranciers grosso modo dezelfde zijn, hoe kunnen zenders dan een serie binnenhalen? Gaat het om wie het meeste geld op tafel legt? Valérie Lardinois: “Het is mogelijk een ‘output deal’ met een studio te tekenen. De RTBF heeft er een met Warner en een met MGM, terwijl RTL TVI deals heeft met Fox, Disney en CBS… Dit soort contract bindt beide partijen voor een bepaalde duur, gewoonlijk drie jaar, waarin het studioproduct de exclusieve eigendom is van de zender waarmee de out put deal werd getekend. Zo kon RTL TVI bijvoorbeeld niet aan ‘The Mentalist’ geraken, omdat we een deal hadden met Warner…”
Een ‘output deal’ wordt getekend voor de duur van de serie. Anders gezegd: als er een nieuwe serie gelanceerd wordt door de studio waarmee je een deal hebt, dan blijf je exclusief de nieuwe seizoenen ontvangen, zelfs nadat het contract is afgelopen. “Een output deal is een gok”, vindt Erwin Lapraille. “Je vertrouwt een studio en besluit je verschillende jaren aan hem te binden, zonder dat je behalve voor het eerste jaar op voorhand weet wat de studio elk jaar voor september zal voorstellen en wat je elk jaar gaat aankopen. Neem bijvoorbeeld Fox dat ons de uitstekende series ‘Prison Break’ en ‘Homeland’ gaf. Vorig jaar hebben ze haast niets voorgesteld en wat ze aanboden waren flops in de US. Kortom, een slecht jaar, maar dat gelukkig niet te zware financiële gevolgen had, omdat weinig producties in het Frans gedubd waren, een absolute voorwaarde voor aankoop van een serie. Net zoals je een contract tekent voor de duur van de serie. Persoonlijk vind ik dat vrij eerlijk, zelfs al is het in je eigen nadeel, of voordeel. Neem bijvoorbeeld ‘Two and a Half Men’ (Mon Oncle Charlie, nvdr), dat we hebben geërfd uit de tijd van onze output deal met Warner. De serie sloeg nooit aan in België en toch blijven we ze ontvangen, terwijl Warner nu gebonden is aan de RTBF, en we vooral het jaartarief blijven betalen dat we twaalf jaar geleden waren overeengekomen”, zegt hij met een fijne glimlach.
 
Een andere mogelijkheid is de ‘volume deal’. Die verbindt studio en zender voor een aantal vooraf overeengekomen uren of een overeengekomen bedrag. Het voordeel van dit soort deals is dat de zender het recht heeft een productie te weigeren. En dan komt het op ‘flair’ aan. Nico Nulens: “Het jaar dat ‘Dr House’ tijdens de LA Screenings werd voorgesteld, had SBS een volume deal met Universal dat de serie produceerde. Ik ken de reden niet, ik veronderstel dat ze niet in het potentieel van de serie geloofden, maar ze hebben ze in ieder geval niet gekozen. Toen wij dat hoorden zijn we er onmiddellijk op gesprongen omdat wij er wel in geloofden!”.
 
Als er geen enkel contract een zender aan een studio bindt, gaat de buit logischerwijze naar degene die het meeste biedt, of toch niet helemaal. “Als je geen output of volume deal hebt met een studio, kun je gebruik maken van een pick-up deal”, legt Erwin Lapraille uit. “Dan ben je in competitie met je concurrenten, en is het de hoogste of aantrekkelijkste bieder die wint. Want het is niet noodzakelijk diegene die het meeste geld op tafel legt die ermee gaat lopen, maar degene die het interessantste package biedt. Een recent voorbeeld? Toen ‘The Blacklist’, de nieuwe cultserie, aan de tv-zenders werd voorgesteld, waren de RTBF en wij geïnteresseerd. Omdat Sony, de producer van de serie, geen contract had met de RTBF of met RTL worden hun nieuwe producties elk jaar voorgesteld. Voor diegene die we echt goed vinden, vechten we. Zo wonnen we ‘The Blacklist’, niet omdat we meer geld boden, maar omdat we Sony een package voorstelden die de RTBF niet kon bieden: niet alleen de aankoop van deze serie, maar ook andere, zoals ‘Night Shift’ en twee populaire webseries die we makkelijk kunnen uitzenden op Plug RTL. Dat heeft Sony overtuigd.”
 
The Voice 1 - Netflix 0
Blijft er over: Netflix, de Amerikaanse streaming service met meer dan 40 miljoen abonnees, die hier in België binnenkort verkrijgbaar wordt. Is de Amerikaanse reus een bedreiging voor onze kleine Belgische zenders? “Ja en nee, ik zou niet dramatiseren”, antwoordt Valérie Lardinois. “Als ik Be TV was, zou ik meer schrik hebben… Ik denk dat wij als gratis zender meer beschermd zijn dan de betaalzenders. Gewoon, omdat we niet hetzelfde publiek hebben. Het is een heel andere manier van kijken. Nu, en gelukkig ook voor ons, leeft de RTBF niet alleen van series. Dat is een van de vele programma’s. We zijn waakzaam, we hebben geen zelfmoordneigingen, maar nogmaals, ik denk dat de eerste slachtoffers de betaalzenders zullen zijn.” Een analyse die ook zijn RTL-collega deelt. “Netfix maakt zijn opwachting via een segment dat niet concurreert met het onze. Be TV of Belgacom, met het VOD-aanbod, moeten zich meer zorgen maken. Wat is Netflix, concreet gezien? Niet veel meer dan een dvd-post! Zo zijn ze trouwens begonnen in de US in de jaren ‘90. En ze hebben zoveel abonnees, omdat ze op internet zijn overgeschakeld. De meeste abonnees dateren nog uit de begintijd, toen ze nog (en nog altijd, nvdr) dvd's per post thuis leverden. Die 40 miljoen personen hebben niet ineens gezegd: wow, dat is fantastisch, ik neem een abonnement."
Nico Nulens laat een ander geluid horen: “Bij Medialaan staan we open voor de komst van Netflix op de Belgische markt. We werken al samen met Telenet en Belgacom. Als de gelegenheid zich voordoet, zullen we ook met hen samenwerken.” Maar hij relativeert: “Netflix is een groot succes in de US, maar de grote networks bestaan nog steeds en ze hebben nog altijd evenveel succes met hun series en programma's. Dat is onze kracht in vergelijking met Netflix. Wij stellen niet alleen series voor. Evenementen hebben ook een grote plaats in ons aanbod, er zullen altijd mensen zijn die kijken naar The Voice. “
 
Damien Lemaire
 

Een marketing projet in gedachten ? Een bureau opzoeken


ARCHIVE / MEDIA - AUDIOVISUAL

JOBS


INTERVIEW

Anne-Sophie Vilain : Hoe de UBA Academy het succes van plaatselijke beslissers steunt

Anne-Sophie Vilain : Hoe de UBA Academy het succes van plaatselijke beslissers steunt



DOSSIER  



Netvertising: gelieve niet te storen!  


Het is geen geheim dat online reclame de surfers irriteert, maar niet dermate zoals een recente studie van het mediabureau Space aantoont. Sommige populaire formaten, zoals video, worden vanwege...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier


Hoe meer schermen, hoe meer mogelijkheden  


Het aantal schermen waarover de consumenten beschikken om media te consumeren, is exponentieel gegroeid. Naar aanleiding van de Media Vision Day van de GRP rond dit thema vroegen wij een aantal...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier


High (Ad) Tech   


Een machtsovername van de technologiebedrijven. Dat was min of meer de teneur na de voorbije editie van het grootste creatieve festival ter wereld. Nergens wordt dat meer duidelijk dan in de...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier