Fr


Close

INTELLIGENCE

Hoe duurzaam zijn de klimaatplannen van multinationals echt?

Vrijdag 11 Maart 2022

Hoe duurzaam zijn de klimaatplannen van multinationals echt?

Dat er ondanks de vele inspanningen in de bedrijfswereld nog veel werk aan de winkel is, klinkt waarschijnlijk niet erg verrassend, ondanks de aandacht die heel wat grote multinationals besteden aan de beperking van hun milieu-impact. Volgens een recente studie van de onderzoeksgroepen NewClimate Institute en Carbon Market Watch hebben heel wat ondernemingen in de praktijk echter nog een lange weg te gaan.

Het onderzoek lichtte 25 van ’s werelds grootste multinationals door die samen goed zijn voor 5% van de wereldwijde uitstoot. Ze werden geëvalueerd aan de hand van vier criteria: hoe ze hun eigen uitstoot meten en communiceren, hun reductiedoelstellingen, hoe ze hun eigen uitstoot beperken en hun andere steun aan klimaatprojecten.

De conclusie klinkt wellicht snoeihard en onverbiddelijk: volgens de studie heeft elk van de onderzochte bedrijven slechts geloofwaardige plannen om 40% van zijn uitstoot terug te dringen binnen de periode waarin ze zeggen klimaatneutraal te zullen zijn.

De teleurstellende resultaten zijn volgens de onderzoekers onder andere te wijten aan de vaagheid van heel wat doelstellingen, maar vooral aan de zogenaamde ‘scope 3’ uitstoot; dat is de indirecte uitstoot die ze veroorzaken (bijvoorbeeld door het transport van grondstoffen, de uitstoot van de pendelende werknemers of het gebruik van het product zelf). Hoewel veel bedrijven die ‘scope 3’ uitstoot niet meerekenen in hun klimaatdoelstellingen, vertegenwoordigt hij wel 87% van de totale uitstoot van de onderzochte bedrijven. Andere pijnpunten zijn de voorkeur voor compensatie in plaats van eliminatie van de uitstoot (bijvoorbeeld door bossen aan te planten) en het ontbreken aan voldoende doelstellingen op korte termijn. En die zijn helaas crucialer dan ooit.

Zijn cijfers als deze een reden om alle groene corporate inspanningen en praatjes over dezelfde kam te scheren en naar de prullenbak te verwijzen? “Het probleem met dit soort analyses en resultaten, is dat we geconfronteerd worden met een nijpend gebrek aan universele standaarden die het mogelijk zouden maken de geleverde inspanningen objectief te meten en te beoordelen”, reageert Wim Vermeulen, director strategy & sustainability bij Bubka op ons verzoek om duiding.

“De behoefte aan regulering binnen dit domein wordt almaar dringender, het is een materie en een missie die de overheid zo snel mogelijk zou moeten oppikken. Als dat niet gebeurt, bestaat het gevaar dat we vervallen in negativisme en gelatenheid tegenover de milieuproblematiek. Je mag niet vergeten dat we hier te maken hebben met een proces van veranderingen die meerdere generaties beslaan: de huidige CEO kan niet wakker liggen van een deadline in 2050. De implementatie van de plannen die hij maakt, is voor zijn opvolger en de verwezenlijking daarvan voor diegene die daarna komt. Het is onrealistisch een heel gedetailleerd niveau te verwachten van de huidige engagementen en plannen. Je moet ze het voordeel van de twijfel gunnen. Wat niet belet dat je niet kritisch en waakzaam moet blijven.”
 

Archief / INTELLIGENCE