Fr
Close

CANNES LIONS 2018

Sommige insights die vaak terugkomen in geruchten en gesprekken, door Bruno Liesse (Emakina)

Vrijdag 6 Juli 2018

Sommige insights die vaak terugkomen in geruchten en gesprekken, door Bruno Liesse (Emakina)

Digital domineert zowat alles. De stranden, de gesprekken, de interessante lezingen (op enkele uitzonderingen na). In plaats van nog altijd een zichtbare opdeling te behouden (in categorieën, bureaus en beroepen), zit ik te wachten op de dag waarop we zullen kunnen praten over een algemene integratie van digital. Een voorbeeld ter illustratie: Clear Channel nodigt me uit voor een lunch. Ik dacht dat het management de database slecht had beheerd, dat het me postuum wilde bedanken voor mijn diensten bij Carat. Toen ik bij hun restaurant aankwam, bevond ik me in het gezelschap van Google-kaderleden. "Ja", zegt mijn vriend Bart Demeulenaere, “display is digitaal geworden, voor het geval je het niet weet." Ja, ja. Ik ook. Iedereen bijna. Het post digital tijdperk, zeg maar. Het debat is ten einde.

De scams domineren ook, zo lijkt het. Een senior creative provoceert met een straffe veronderstelling: alle inzendingen voor Cannes zijn fake campagnes, in elk geval alle campagnes voor de Lions. Ik vraag me plots wat Cannes dan zo representatief maakt voor de sector? Omdat het Cannes is, 'bordel'. Dit betekent niet dat de prijzen niet correct worden toegekend door een relatief neutrale jury die in elk geval professioneel is - of door professionals bevolkt wordt - maar dat het basismateriaal een beetje gekleurd is. Een beetje zoals wanneer je een DIY-programma op tv bekijkt: probeer het thuis maar eens opnieuw te doen! Zoals een analist ooit zei, zijn de bekroonde cases niet herhaalbaar - nep of niet. Dit alles blijft een grote inspiratiebron, maar eerder zoals het model van Cannes Film Festival.
 
Het zijn in feite de goede doelen die domineren. Het goede nieuws is dat juryleden menselijke wezens blijven met gevoelens. Wat aan de basiswaarden appelleert, domineert nu eenmaal. Maar het is een leerproces: een beetje zoals digitaal, het zou intelligent zijn die echte gevoelens overal toe te passen in plaats van ze op te splitsen met ouderwetse reclamecampagnes die zoals mosterd verre van authentiek zijn.

Uiteindelijk domineert business op de Cannes Lions. Dat heb ik nog al gehoord. Sinds tien jaar al. De prijs van een 'Cannes pass' zou 'krankzinnig' hoog zijn, en eigenlijk zou alles wat de organisatie al jarenlang doet, alleen maar worden gedaan om geld te verdienen. Wel wel, zou de Croisette dan toch niet het pantheon van de marcom herbergen? Tegenwoordig bieden de organisatoren zelfs een ‘spotgoedkope’ (nou ja, alles is relatief natuurlijk) online toegang aan die de internauten het beste van het festival serveert, zonder de vervelende nadelen ter plaatse (denk aan de lange wachtrijen, de drukte, de tol van het succes, dus). Succes? Maar welk succes? Nu digital overal is en de maatschappelijke waarden overal de hoofdrol spelen, heeft de organisatie beslist redenen genoeg om zich zorgen te maken. Een consultancy job voor de jongens van Accenture misschien? Ah nee, ze zijn van baan veranderd.

In de wandelgangen domineert de rosé. Uiteraard. Uitwisseling, emulatie, gezonde confrontaties, globalisme, verrassingen. Ik weet niet of de knappe koppen het paleis betreden maar iedereen is daar aan het einde van de dag. Van het terras van de Californie (56 euro voor de Minuty, zouden ze niet zijn gekocht door de Lions?), tot de Martinez gaan de debriefings goed. En op een zeer Belgische manier: we mopperen, we bekritiseren, maar we zijn erg blij om daar te zijn! Terwijl onze collega's in het land en mijn moeder denken dat we plezier maken.

Archief / CANNES LIONS 2018