Fr
Close

BEST OF CANNES LIONS 2015

'T Es nog al nie naar de wuppe, door Barbara Dzikanowice (Happiness), over haar See It Be It-avontuur

Donderdag 13 Juli 2017

'T Es nog al nie naar de wuppe, door Barbara Dzikanowice (Happiness), over haar See It Be It-avontuur

Congratulations. You have been chosen to be one of the 15 women to come to Cannes to participate in this year’s See It Be It programme.
 
Het voelde een beetje alsof ik een brief van Hogwarts binnenkreeg zo’n dikke maand geleden. Maar in tegenstelling tot Harry Potter voelde de magie die ik tijdens mijn week in Cannes ervaarde heel echt.
 
‘See It Be It’ werd in het leven geroepen in 2014 door Cannes Lions. Het acceleratieprogramma is een antwoord op de genderongelijkheid in onze industrie. De cijfers spreken voor zich (al zou je ook gewoon even rond je kunnen kijken): slechts 25% van de creatieven in reclamebureaus is vrouw en als je gaat kijken bij de creatief directeurs slinkt dat percentage tot 11%.
 
Elk jaar richt See It Be It de schijnwerpers op 15 veelbelovende reclamevrouwen door hen een unieke Cannes-ervaring te bezorgen: een complete pass, backstage toegang tot de jury-rooms, exclusieve workshops en mentoring-sessies met toppers uit de industrie.
 
Uit de bijna 500 inzendingen van dit jaar werden 15 vrouwen weerhouden. Ze kwamen uit alle uithoeken van de wereld: Nigeria, India, Canada, Pakistan, Australië, … en ze vertegenwoordigden bureaus als AKQA, Clemenger BBDO, Ogilvy & Mather, McCann, ...
 
Het zijn het soort vrouwen die licht geven in het donker. Samen sleepten ze dit jaar meer dan twintig(!) leeuwen in de wacht en in hun thuisland hebben ze naast hun topjob vaak nog tal van initiatieven uit de grond gestampt. Als jongste van de hoop en als petit Belge voelde ik me vooral een kleine garnaal.
 
“Oh Barbara, shut down the negative roommate in your head already”. Gelukkig waren er dan de wijze woorden van Madonna Badger, de See It Be It-ambassadrice van dit jaar. Madonna staat aan het roer bij Badger & Winters in New York en is o.a. gekend van haar #WomenNotObjects campagne. Het was een privilege om een week onder de vleugels van deze vrouw te mogen vertoeven, die ondanks de onwaarschijnlijke kilte die ze heeft meegemaakt toch nog zo’n warmte uitstraalt. (Madonna verloor haar drie dochters en ouders in een woningbrand in 2011.)
 
Het programma
Het volledige See It Be It-programma overlopen zou ons te ver brengen, maar ik deel met plezier mijn hoogtepunten.  
 
Met stip op één: de meet & greet met Sheryl Sandberg (COO van Facebook). Sandberg was nèt toegekomen in Cannes na een vlucht die zeven uur vertraging had en werd op de hielen gezeten door drie zenuwachtige P.A.’s die heel het schema in de soep zagen lopen. Zij was de rust zelve. Op haar blote voeten en met brede glimlach liep ze ons tegemoet terwijl ze nog wat mails beantwoorde op haar smartphone. Sandberg had het niet alleen over de externe barrières die vrouwen moeten slechten, maar ook over hoe vrouwen vaak zichzelf hinderen, dikwijls uit onzekerheid of omdat ze zich niet durven of willen verzetten tegen maatschappelijke conventies. Haar advies: confronteer tegenslag, bouw veerkracht en vind geluk.
 
Wat mij betreft zou elke dag mogen beginnen met een ontbijt met Susan Credle (CCO bij FCB). Het was de eerste keer dat ik haar in levenden lijve ontmoette en ze is zowaar nog charismatischer in het echt. Ze vertelde ons over de weg die ze aflegde van koffiemeisje bij BBDO New York tot haar aanstelling als Global CCO bij FCB. Ze deelde tips over loononderhandelingen, vertelde hoe ze omging met jaloezie en legde uit hoe dapperheid het resultaat is van de cultuur in je bedrijf.
 
Op woensdag mochten we aanschuiven voor een lunch op Google Island waar we de stokbrood en verhalen deelden met bigshots als Amina Mohammed (Deputy Secretary General, UN), Casey Neistat (Youtube-vlogger), Jared Cohen (founder Jigsaw), Tea Uglow (Google's Creative Lab).
 
De mentoring-sessies zijn het kroonjuweel van See It Be It. Een voormiddag gevuld met een-op-een gesprekken met ronkende namen uit de reclamewereld. Een van mijn mentors was Debby Reiner, CEO bij Grey New York. Naast haar waardevol advies, zal me vooral haar nederigheid bijblijven. Toen iemand haar tijdens het ontbijt vroeg waar ze werkte, hoorde ik Reiner antwoorden: “Oh, ik werk voor Grey”. Ze had kunnen zeggen dat Grey voor haar werkt, ze had meteen haar titel kunnen vermelden, maar dat deed ze niet. Durf brengt leiders naar de top, nederigheid houdt ze daar. 
 
't Es nog al nie naar de wuppe
Je kan niet zijn wat je niet kan zien. Dat is de gedachte achter ‘See It Be It’. Een gedachte die ik onderschrijf. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat Happiness (en bij uitbreiding FCB) een tikkeltje atypisch zijn in die zin dat vrouwen er wel degelijk hoge toppen scheren, maar ik ben er me van bewust dat dit eerder uitzonderlijk is.
 
Er zijn te weinig vrouwelijke rolmodellen in de reclame en veel van het werk dat we uitbrengen komt gewoon niet binnen bij vrouwen. Als je weet dat 85 % van de aankoopbeslissingen door vrouwen wordt genomen is dat hallucinant. Meer vrouwen rond de tafel is niet alleen beter voor business, het reflecteert ook de wereld waarin we leven.
 
Dit jaar waaide er een ietwat andere wind in Cannes. 43% van de jury bestond uit vrouwen. Ook veel van het winnende werk zette vrouwen in de spotlight. Denk maar aan Fearless girl, This Girl Can, Da Da Ding, What are Girls Made of, enzovoort. Natuurlijk zijn er dan nog de merken die female empowerment misbruiken in de hoop er commercieel gewin uit te halen. Hun advertenties zijn eerder inpakpapier rond een issue dat ze niet hebben aangepakt. Maar toch, het gaat goede richting uit. Ik geloof niet in zoiets als status quo. Je gaat óf vooruit óf achteruit, anders ben je dood. En momenteel gaat het vooruit. Traag, maar toch. Om het met de woorden van Het Zesde Metaal te zeggen: 't es nog al nie naar de wuppe.
 
En wie dacht dat de See It Be It-deelnemers een stelletje bh-verbrandende mannenhaters zijn, vergist zich. Het positivisme van deze vrouwen heeft me diep ontroerd. Het ging niet over wat hen heeft tegengehouden, maar wat hen heeft vooruitgeduwd. Het ging niet over ‘Waar zijn de vrouwen’ maar ‘Hier zijn de vrouwen’. Je moet geen ijskoningin zijn om aan hogerop te komen in de reclame. Het is geen kwestie is van ‘Survival of the Fittest’. Het is een kwestie van ‘Survival of the Kindest’. Een reclame-industrie waarin vrouwen elkaar groter maken, hun kennis delen, elkaar helpen. Zonder ellebogen, maar met uitgestrekte handen.
 
Ik keer terug naar België met 15 nieuwe vriendschappen, een hoopvolle toekomstvisie en businesskaartjes waarmee ik schaalmodel van de Taj Mahal kan reconstrueren.
 
Het SIBI-programma werkt exponentieel. Ik voel me een beetje als in ‘Sisterhood of the Traveling Pants’ (B-film uit 2005). Alleen delen we geen suffe jeansbroek, maar kennis, waarden en nieuwe perspectieven.
 
En als we dan toch kledingstuk zouden delen, dan zou het die groene jurk uit de Kenzo-spot zijn. Voor mij staat die film - terecht bekroond met Titanium trouwens -  metafoor voor hoe vrouwen vandaag de industrie van binnenuit veranderen. Hoe we losbreken van de stereotiepe rol die ons lang toebedeeld werd. Net zoals de jonge vrouw in deze parfumreclame eens wat anders doet dan een vaag frans zinnetje fluisteren vanuit een zolderraam in Parijs. Als ik rond mij kijk, zie ik veel vrouwen in groene jurken de trappen oprennen met een oncontroleerbare drang om verfrissend werk te brengen. 
 
Ikzelf ga wellicht nooit meer zo'n Cannes meemaken. Maar de gedachte dat 15 andere vrouwen dat wel gaan doen, stelt me gerust. We kunnen nog wat fearless girls gebruiken. Op Wall Street, Main Street en zeker ook op Madison Avenue.
 
Rakakkakkaa!

Archief / BEST OF CANNES LIONS 2015