SLUITEN


Op zoek naar iets ?

Zoeken

Al een MM-account ?

Inloggen Wachtwoord vergeten ?

Wachtwoord vergeten ?



Je wachtwoord versturen
FR NL

Op zoek naar iets ?


GEAVANCEERDE ZOEKOPTIES >

Nog geen lid van MM ?

mm.be is een freemium site. Om toegang te krijgen tot onze betalende inhoud, moet je een account aanmaken en je abonneren op onze producten.
Account aanmaken

Al een MM-account ?

Wachtwoord vergeten ?

Wachtwoord vergeten ?


Je wachtwoord versturen
close

'Minder koudwatervrees, meer Waterloo', door Raoul Maris (Gelotology)

Vrijdag 16 Juni 2017


  'Minder koudwatervrees, meer Waterloo', door Raoul Maris (Gelotology)
De toekomst is aan de jongeren, dat is duidelijk. Zeker in de meer innovatieve sectoren. De media smult van iemand die nog geen baardgroei heeft, maar wel al een tech-imperium van een paar miljoen dollar. En ze worden elk jaar jonger. 30 under 30, 20 under 20…en binnenkort misschien 10 under 10.
 
Want de jeugd, je moet ze eens bezig zien. Ze zijn helemaal mee met hun tijd en met de laatste technologieën. Althans, dat is hun reputatie en het is ook wel duidelijk waar die vandaan komt: kijk naar al die 4-jarigen die tussen de tientallen apps netjes Super Mario Run weten te vinden en in no time de highscore verbreken waar papa RSI van heeft gekregen na 6 uur noeste arbeid.
 
Als een jonge twintiger komt aankloppen voor een stage-plaats, zijn bedrijven dan ook altijd hoopvol. We hopen met z’n allen op een jong explosief talent dat het innovatie-level binnen het bedrijf stijl de hoogte in jaagt. Iemand die een schokgolf van modernisering door het bedrijf knalt. Een talent waar we eerder zelf nog iets van zouden kunnen opsteken, dan dat we hem of haar iets kunnen aanleren. En we hebben redenen om hoopvol te zijn, want we horen genoeg verhalen over die nieuwe generatie wonderkinderen: van Boyan Slat tot George Matus.
 
In de praktijk blijkt het vaak ijdele hoop. Studenten die een bedrijf binnenstappen en het allemaal denken beter te weten, oh die bestaan. Maar zij die het ook effectief allemaal beter weten, die zijn toch een stuk zeldzamer. Logisch, want het is hun eerste kennismaking met het bedrijfsleven.
 
Meestal komen stagiair(e)s dan ook gewoon in een ondersteunende rol terecht en doen ze ‘mooi-meegenomen-werk’. Dat is werk dat mooi meegenomen is als het goed gebeurt (want dan verlicht het iemand anders’ taak) maar geen man overboord is als het niet goed wordt uitgevoerd.
 
Risicoloos dus voor een bedrijf. En ook al lijkt dat een slimme en veilige business-strategie, het is misschien wel de meest schadelijke strategie die een bedrijf kan hanteren. Want een student die niet de ruimte krijgt om het serieus te verkl**en, krijgt automatisch ook niet de ruimte om serieus te excelleren. Risicoloos en veilig voor het bedrijf betekent ook risicoloos en veilig voor de student. Met een reële kans dat hij of zij zich comfortabel in een bubbel zonder verantwoordelijkheid gaat nestelen en weliswaar doet wat gevraagd wordt, maar zichzelf op geen enkele manier meer challenget. En ondertussen al die stagementoren maar roepen dat het droevig gesteld is met de jeugd van tegenwoordig.
 
Napoleon Bonaparte, meester strateeg, had eind 18de eeuw al begrepen dat dit geen goede strategie is om het meeste uit mensen te halen. Hij wist dat zijn troepen beter zouden presteren als ze de verantwoordelijkheid 100% toegewezen kregen. En daar was zijn hele aanpak dan ook op afgestemd. Om een voorbeeld te noemen: Napoleon briefte zijn mensen uitsluitend op wat ze moesten bereiken. Hoe ze dat wilden aanpakken, daar moeide hij zich niet mee. Dat was een stuk vertrouwen dat hij in de handen van zijn mensen legde, wat op een zeer positieve manier werd onthaald. Niemand wou dat vertrouwen schenden en iedereen was hypergemotiveerd om het door Napoleon opgelegde doel met succes te bereiken.
 
Ik maak zelf deel uit van een jong bedrijf met relatief weinig mensen. Wat stages betreft zijn we de strategie van Napoleon al een tijdje aan het hanteren. Omdat we erin geloven, maar ook uit noodzaak. Kleinere bedrijven hebben geen ruimte om stagiair(e)s enkel ‘mooi-meegenomen-werk’ te laten verrichten. Ze worden vanaf dag 1 (of laat ons zeggen dag 2) mee in het bad gegooid. Doelstellingen worden meegegeven, klanten worden geïntroduceerd, en al snel wordt voor de student duidelijk dat elk initiatief direct impact heeft. En dat elk gebrek aan initiatief misschien nog wel meer impact heeft. Loopt dat altijd goed? Nee, we hebben al wat Waterloo’s meegemaakt. Maar evengoed hebben we echte toppers zien opstaan die eigenhandig Pruisen aan zouden kunnen.
 
Probeer het zelf ook eens.

Als een klein mannetje als Napoleon dat kan, waarom zou het u dan niet lukken?



ARCHIVE / CREATIONS

JOBS


INTERVIEW

Het belang van gedeelde middelen en ideatie volgens Thierry Hugot (Rossel)

Het belang van gedeelde middelen en ideatie volgens Thierry Hugot (Rossel)



DOSSIER  



Data & Privacy: hoe zich voorbereiden op de GDPR  


Wie nog niet gehoord heeft van GDPR, leefde op een andere planeet. De nieuwe Europese wetgeving rond privacy heeft verregaande gevolgen voor marketeers, maar ook voor uitgevers. Een stand van...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier


Pitches en matchmakers: It takes two to tango  


In tijden waarin marketingafdelingen steeds kleiner worden, de specialisaties blijven toenemen en integratie de meest gebruikte term is, mag het geen wonder heten dat de marketingdirecteur er...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier


ACC Profitability Survey : Communicatiebureaus financieel gezonder  


261,4 miljoen euro. Dat is de som van de totale inkomsten van de 74 bureaus die deelnamen aan de ACC Profitability Survey. Naar jaarlijkse gewoonte bevroeg de ACC zijn leden over hun financiële...


en savoir plus
Member only
Connectez-vous Om toegang te krijgen tot dit dossier